چنانچه بدهى أو مدت دار بأشد واطمينان دارد كه در وقت پرداخت بدهى متمكن از أداء آن خواهد شد وبه زحمت ومشقت نخواهد افتاد مستطيع بوده واجب است به حج برود . ( مسأله 176 ) : هر گاه در سفر حج ، بدهى قهري پيدا كند همانند أين كه مال كسى را از روى خطا تلف نمايد واگر بخواهد بدهى خود را بپردازد متمكن از انجام حج نخواهد شد حج بر أو واجب نيست مگر أين كه طلبكار مطالبه نمىكند ويا أين كه در وقت مطالبه مىتواند به سهولت وبدون مشقت بپردازد . ولى اگر عمدا تلف كرده ، وجوب حج از بين نمىرود بلكه حج بر أو مستقر شده وبايد حج بجا آورد .